Çapı =
12,104 km;
Yoğunluk = 5243 kg/m3;
Rotasyon süresi = 243 gün;
Devir süresi = 224 gün;
Ortalama yörünge hızı = 35.02
km/s; Güneşe mesafe =
108.000.000 km;
Yüzey sıcaklığı=
~ 500 Co
Venüs, Merkür'den sonra güneşe en yakın 2. gezegendir. Kütlece dünyaya yakın bir büyüklüktedir. Ve kendisine ait bir atmosfere sahiptir.
Kalın atmosfere sahip olmasından dolayı gelen Güneş ışığının
%76'sını geri yansıtır. Gün doğumunda ve gün batımında güneşe yakın olarak, dünyadan çıplak gözle rahatlıkla görülebilir (Halk tarafından Çoban Yıldızı olarak ta bilinir). Güneş ve aydan sonraki en parlak gök cismidir.
En parlak olduğu dönemlerde göz alıcı bir görüntüsü vardır.
Zaten bu yüzden Roma mitolojisinden güzellik tanrıçasının
adını almıştır. Aynı zamanda Dünya'ya Ay'dan sonra en yakın
gezegen de Venüs'tür.
Venüs'ün diğer gezegenlerden farklı ve ilginç yanları vardır, bunlardan en ilginci 1 yılının 1 gününden daha uzun olmasıdır. Yani güneş etrafındaki dönme hızı kendi ekseni etrafındaki dönme hızından daha fazladır. Güneş etrafındaki dönme süresi 224 gün, kendi ekseni etrafında dönme süresi ise 243 gündür. Ayrıca Venüs diğer gezegenlerin tam tersi yönde dönmektedir. Diğer gezegenlerin hepsi saat yönünde dönerken Venüs saatin tersi yönünde ve çok yavaş bir şekilde dönmektedir. Bu farklılıkların nedeni hala anlaşılabilmiş değildir.
Ayrıca Venüs'ün Güneş Etrafında çizdiği yörünge hemen hemen
bir dairedir. Venüs'ün Ay gibi evreleri de vardır.
Çıplak gözle çok rahat görülebildiği halde en iyi teleskopla bile yüzeyi incelenemez. Bunun nedeni çok yoğun bir atmosfere sahip olmasıdır. %93 oranında CO2 (karbon di oksit) ve %2 oranında N2 (azot) ile az miktarda değişik gazlardan oluşmuş olan atmosfer güneşten gelen ısınları bir ayna gibi geri yansıtır. Bu olay gezegene müthiş bir parlaklık kazandırırken, yüzeyinin incelenmesini zorlaştırır.
Venüs'ün yoğun atmosferi nedeni ile basıncıda çok yüksektir. Yaklaşık olarak dünyadakinden
90 kat daha fazla basınca sahiptir. Atmosfer yoğunluğu ise dünyadakinin 70 katı kadardır. Ayrıca atmosferinde azda olsa yer alan H2SO4 ve HCl gibi asitler yağmur seklinde gezegen üzerine yağmaktadır.
Ayrıca esas olarak sülfürik asitten oluşan bulutlarının dönüş
hızı yüksektir. Bu nedenle dünya üzerindeki hiçbir canlının bu gezegende yasayabilmesi mümkün değildir. Venüs güneşe yakınlık açısından Merkür'den daha uzak olmasına rağmen sıcaklığı daha yüksektir. Bunun nedeni atmosferinin olmasıdır. Bu yoğun atmosfer güneşten gelen ısınların büyük bir bölümünü geri yansıtsa da küçük bir kısmını içeri alır ve dışarı çıkmasına izin vermez bu da sera etkisi yaparak gezegenin günden güne ısınmasına neden olmaktadır. Gezegenin su anki sıcaklığının
yaklaşık olarak 500 C° olduğu tahmin edilmektedir.
Venüs'e ilk
gönderilen uzay sondası Ruslar tarafından 12 Şubat 1961'de
fırlatıldı. Ancak sonda ile bağlantı kısa bir süre sonra
kesildi. Amerikalıların Ruslardan sonraki denemesi 22 Temmuz
1962'de Mariner 1 ile oldu ancak bu sonda fırlatıldıktan kısa
süre sonra denize düştü. İlk başarılı deneme 27 Ağustos
1962'de Mariner 2 ile oldu. 1969 yılında Ruslar tarafından
fırlatılan Venara 7 gezegene inerek yarım saat kadar bilgi
gönderdi. 1972'de Venara 8 ise 50 dakika veri gönderebildi.
Ekim 1975'te Venara 9 ve Venara 10 kayalık ve düzlük alanlara
inerek ilk fotoğrafları gönderdiler. 1982'de Venara 13 ve
Venara 14 de yüzeyi hakkında daha fazla edinmemizi sağladı. Bu
araçlardan sonra Orbiter, Galileo ve Magellan uçuşları
düzenlendi. Şu ana kadar Venüs yüzeyinin %90'ının haritası
çıkarılmıştır. Elde edilen veriler bize Venüs'ün volkanik bir
dünya olduğunu göstermiştir.
